ترنم باران

شاعری جدید:

taranomjooon — Sun, 22 Jul 2007 19:22:18 GMT

آبي تر از آنيم كه بيرنگ بميريم

از شيشه نبوديم كه از سنگ بميريم

تقصير كسي نيست كه اينگونه غريبيم

شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم

ظيافت هاي عاشق را خوشا بخشش ، خوشا ايثار

چرا ياران نميدانند كه من درياي پردردم

به ظاهر گرچه مي خندم، درون تكه يخي سردم

فغان ازرنج وتنهايي ،غريب اين زمان بودم

به چشمم بسته بود اين قلب ، آگاه مي شود هردم

نمي دانم كه از ظلمت كسي سودي به در برده

كه در گرداب بي رحمي سكوت تلخ نامردم

خدايا مسكنم دل بود ، آن هم در به در گرديد

دورنگان را هلاكت ده از اين دوران دل سردم

پر از يكرنگي وخالص ، پراز فرياد گريانم

بيگانه رفتيم اندر قعر ، پروا را به در كردم

خدايا پرتو نوري درون قلب تاريكم

اميد وسرپناهي ده كه يارب باز برگردم

قريب چشم ودل خوردم ، اسير خانه بر دوشي

شدم آواره بي كس ، از آن دوران سفر كردم

قربانعلي زماني متولد12/8/63

سكوتم را به باران هديه كردم

تمام زندگي را گريه كردم

نبودي در فراق شانه هايت

به هر خاكي رسيدم تكيه كردم

چه دردیست .......

taranomjooon — Sun, 15 Jul 2007 22:55:18 GMT

چه دردیست در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن ولی در چشم خود ارام شکستن

برای هر رقیب شعری سرودن ولی لبهای خود همواره بستن

به رسم دوستی دستها فشردن ولی با هر سخن قلبی شکستن

به نزد عاشقان چون شمع خاموش ولی در قلب خود غوغا نشستن

خسته ام........

taranomjooon — Thu, 28 Jun 2007 18:22:18 GMT

سلام به دوستان همیشگی من

دلم برای همتون تنگ شده بود

حدود دو ماه از شما دور بودم به خاطر امتحاناتم اما دوباره *سوگند* برگشت!

-------------------------------------------------------------------------------

از شما که تو اين مدت منو تنها نذاشتین هزاران بار تشکر مي کنم.

-------------------------------------------------------------------------------

وبلاگ رو آپ می کنم با شادي و سرور به خاطر همه كساني كه دوستشون دارم ...

چشم هایم خسته است

ذهنم پر تشویش

قلبم پر درد

گوش هایم دیگر طاقت هیچ هیاهویی ندارند

لحظه های بی رحم پی درپی هم می گذرند

انتظاری تلخ

نه

انتظار شیرین است

چون پس از پایانش لحظه ی دیدار است

وقتی که صدای نفست در گوش من طنین انداز است

انتظارم دیگر رو به پایان است

با بودن تو

ذهنم پر از آرامش

قلبم مملو از عشق

چشم هایم پر شور

اما

لحظه های بی رحم تند و تند از پی هم می گذرند

وصدای نفست را از من باز پس می گیرند

باز هم

قلبم پر درد

ذهنم پر تشویش

چشم هایم خسته است

رکسانا

taranomjooon — Mon, 14 May 2007 22:54:18 GMT

تو اگه پرنده باشی چشای من آسمونه

راز پر کشیدنت رو کسی جز من نمیدونه

واسه من سخت که بی تو بنویسم مشق پرواز

با صدای ساز خسته تر کنم گلوی آواز

من و تو گرچه اسیریم حیفه از غصه بمیریم

بیا تا آخر دنیا بشینیم و پر نگیریم

جای پر زدن زمین نیست توی قلب آسمونه

قصه ی مرگ و جدایی تو کتابا جا میمونه

نگو عمرمون تموم شد

بعد از این دیگه غمی نیست

بیا فردا رو بسازیم

اینکه فرصت کمی نیست

اشک پاکتو نگهدار واسه غسل تن پرواز

زنده کن صدای ساز و که رسیده وقت آغاز

تقدیم به رکسانای عزیزم

تولدت مبارک باشه

یه سبدگلهای یاس ومیخک....عزیزم تولدت مبـــــــــــــــــــــــارک

taranomjooon — Sat, 28 Apr 2007 17:49:18 GMT

امروز بهترین روزم بود

تولد داداشم وای که چه قدر خوشحالم

یه جشن کوچولو براش گرفتیم که خیلی بیادماندنی بود

داداشی تولدت مبارک باشه.... عزیزکم به قد یه دنیا دوست دارم

اینم چند تا عکس از تولد داداش کوچولوم

به خاطر تو نفس میکشم

به خاطر تو زندگی می کنم

خیلی دوستت دارم عزیزم

همه جون و عمرم مال توست

و انرا به خاطر تو فدا میکنم

تو برای من مفهوم دنیا هستی

تو مفهوم تمام ارزوهای منی

قلبم به خاطر تو می تپه

هرگز از من دور نشو

هرگز از من جــــدا نشو

چون من بی تو میمیرم حسینم

جمعه ها

taranomjooon — Sun, 15 Apr 2007 17:05:02 GMT

در چشم من برای شما هیچ خواب نیست

سخت است انتظار مرا هیچ تاب نیست

این هفته هم گذشت تو از ره نیامدی

حرفی که از ورود شما در کتاب نیست

گفتند جمعه ها تو نظر می کنی به ما

این جمعه هم گذشت وما را خطاب نیست

من خواب دیده ام که تو از راه می رسی

این خواب خوب زایده التهاب نیست

می خوانمت درون نماز همیشه وقت

هرگز دلی شبیه دل من کباب نیست

روزی تو می رسی همه جا داد می زنند

آن روز خواهشی که بدون جواب نیست

برگرفته از کتاب«شکوفه های دلتنگی» هوشنگ بهداروند

شعر

taranomjooon — Mon, 09 Apr 2007 08:23:46 GMT

سلام سلام سلام !!!!!!!!

به همه ی دوستانی که در این راه من رو یاری کردن به خصوص رکسانا وآقای دهقان عزیز

امروز می خوام یه شاعر جدید وجوان رو به شما معرفی کنم من که واقعا از شعراش خوشم میاد واز خوندنشون لذت می برم وامید است که شما هم پس از خواندن اشعارش حس خوبی به شما دست بده

هوشنگ بهداروند فرزند حاج قربانعلی بهداروند از ایل بزرگ بختیاری طایفه ی آل جمالی در دوازدهم شهریور ماه وسال ۱۳۵۶در شهرستان دزفول استان خوزستان متولد شد وتحصیلات ابتدایی وراهنمایی خود را در مدارس شهرک چمران ومتوسطه را در شهرستان شوشتر سپری کردودر سال ۱۳۷۹در رشته زبان ادبیات فارسی لیسانس گرفت وهم اکنون در دبیرستان های شوشتر ونهضت سواد آموزی شهرستان گتوند مشغول به کار می باشد .از بیست سالگی به لطف وعنایت الهی شعر به ایشان روی آوردوآن را به عنوان همنشین جدی خود گرفت .

آثار وی در زمینه شعر وداستان ومقاله ادبی در مطبوعات مختلف کشور به چاپ رسیده است وی در بیشتر قالب های شعری طبع آزمایی کرده ودر سال ۱۳۸۳شاهد یک مجموعه شعر از او با «نام شکوفه ها ی دلتنگی» بودیم ودر سال ۱۳۸۵آثار دیگری به نام «بخوان به نیت باران » است

دوستان خوبی که لطف می کنند وبه من سر می زنند یادشون نره که نظر بدن !!!!!!

غزلی رنگ آب دریا نیست

ببخش اگر غزلم رنگ آب دریا نیست

خدا ز پشت کلامم چو شیشه پیدا نیست

ببخش اگر که ردیف شکسته غزلم

به چشم ذوق لطیف تو هیچ زیبا نیست

ببخش اگر غزلم مثل مشق کودکی ام

پر از ترانه باران وآب وبابا نیست

اگر تو لهجه درد مرا نمی فهمی

ببخش لهجه ی درد دلم از اینجا نیست

بر گرفته از کتاب«بخوان به نیت باران » از هوشنگ بهداروند

رهگذر.....

taranomjooon — Tue, 03 Apr 2007 07:44:18 GMT

رهگذر آرام از ره می گذشت

ره به پیشش صاف و بس هموار بود.

در سرش سودای رفتن پیش دوست

و دلش آسوده از هر قیل و قال

سر به پا، پا در ره و دل در گرو

با شتاب و بی شکیب از رهزنان، از همگنان؛

همچو مرغی پا گرفته از زمین؛

بال در بال صبا او می پرید.

ناگهان برقی زد،رعدی خواست.

رهگذر با خود گفت: نه خدایا باران !

آسمان می غرید

با سخاوت بر زمین می داد آب.

راه از باریدن باران به کلی خیس شد.

راه رفتن روی آن هر لحظه می شد سخت تر .

رهگذر پایش به گل چسبیده بود.

دل پر از آشوب و با خود می غرید :

(( رحمت است این یا عذاب؟))

راستی را رهگذر با خود چه فکری کرده بود؟

راه رفتن بر ره هموار و آنگه راه بردن سوی دوست؟

گر چنین باشد که هر کور و کری

یا چه دانم

هر کسی از هر رهی

راه را آلوده پایش کند.

رهگذر هم مرد این راه نبود

با خودش فکری کرد.

باید او برمی گشت.

خانه اش بس راحت و ایمن ز هر شور و شری

آن طرف تر انتظارش می کشید.

پس یکی از راهها را برگزید.

یک قدم در ره نهاد..............

دیوانه :

taranomjooon — Sun, 25 Mar 2007 21:25:30 GMT

به خدا سوگند!

که دیوانه عاقلترین

وعاقلان عاجزانی آراسته به تظاهر

عاقلان

- همان لاشخوران انسانیت

- همان عالمان سخنور مست

- همان مبدعان منطق کذب

- همان جماعت بیگانه از ذات حق

ودیوانه

- یگانه دریابنده جنون عشق....

مرگ در مرداب

taranomjooon — Sat, 17 Mar 2007 20:42:29 GMT

آه اگر راهی به دریاییم بود

از فرو رفتن چه پرواییم بود؟

گر به مردابی ز جریان ماند آب

از سکون خویش نقصان یابد آب

جانش اقلیم تباهی ها شود

ژرفنایش گورماهی ها شود

آهوان ای آهوان دشت ها

گاه اگر در معبر گل دشت ها

جویباری یافتید آواز خوان

رو به استغنای دریاها روان

جاری از ابریشم دریای خویش

خفته بر گردونه ی طغیان خویش

یال اسب باد در چگال او

روح سرخ ماه در دنبال او

برفرازش در نگاه هر حباب

انعکاس بی دریغ آفتاب

خواب آن بی خواب را یاد آورید

مرگ در مرداب را یاد آورید

فروغ فرخ زاد